Neden "Bırakın Oynasınlar"

Ne yazık ki spora değil skora değer veren bir milletiz..Tabii bunun geçmişten gelen ve güncel bir çok nedeni var.İnsanın var olduğu tüm eğitim ve gelişim yaklaşımlarında "sonuç"tan çok "süreç"e odaklanmaktan söz edilir.Çünkü sonuç doğru planlanmış ve yönetilmiş süreçlerin doğal sonudur.Ve süreç kişiye sonuçtan daha fazla şey öğretir.
Basketbol koçluğu yaptığım dönemde her yaştan çocuğun geldiği basketbol okullarında çalışma fırsatım oldu.Çocuklarını elektronik oyunlardan,sanal dünyadan koparıp getirmeyi başaran velilerin bir çoğundan bir kaç hafta sonra "Hocam bizim oğlandan bir şey olmayacak galiba,devam etmesek mi?" sözlerini duymuşumdur.Ya da çalışma biter bitmez ebeveyninin bitmez tükenmez eleştirilerinden (Niye sen atmadın?O çocuğa gıcık oluyorum,sana hiç pas vermiyor!Koç seni ne kadar az oynattu maçta bugün!Daha çok üçlük!! atmalısın!) bunalan küçücük sporcular eleştiri ve müdahale olmayan,bütün sayılar kendileri atabildikleri,istedikleri kadar oyunda kalabildikleri! sanal dünyalarına geri dönmeyi tercih ederler.
Burayı atlatıp bir sonraki aşamaya geçebilen şanslı ve yetenekli sporcuları farklı bir son bekledğini düşünmeyin:)Minik takımdan itibaren çocuklarınn bir takım sporu yaptığını ve kendilerinin de koç değil anne/baba olduğunu unutan bazı ebeveynler tüm enerjilerini ve zamanlarının önemli bir bölümünü çocuklarının basketboldaki kişisel! başarısına adamaya soyunurlar.Bu başarıya zarar verme potansiyeli olan herkes ve herşeye düşmanlaşırlar.Basketbolu sadece "oyun" zanneden minicik beyinlere ilk düşmanlık tohumları erkenden öğretilir.Basketbol bir kavgadır.Hakemler kötüdür,koç yanlış oyuncuları oynatır,diğer çocuklar başrolde olan kendi çocuklarının yanında birer figürandır.Maç kazanmak ise herşeydir.Hatta zayıf bir rakibi yakalamışsanız onu yüzlü farklar atarak ezmek son derece mübahtır.Bu sonuçtan sonra hep beraber huzurla eve gidilebilir.Empati asla yapılmaz,karşı takımdaki minicik kırık yüreklerin hali hiç umursanmaz.Basketboldan soğumuş olma olasılıkları akla dahi getirilmez.
Lütfen..BIRAKALIM OYNASINLAR..Yetenekli olsun ya da olmasın.Kız veya erkek,tüm çocukların spor yapma,oyun oynama,eğlenme,öğrenme,sporun içinde hayatı prova etme,kazanırken de kaybederken de empati yapabilme fırsatlarını ellerinden almayalım.Onların o minicik beyinlerinde fırtınalar,karmaşalar yaratmayalım.Basketbolu yalnızca sevdikleri için,zevk aldıkları için oynasınlar.Kendi sorunlarını kendileri çözsünler,takım olmayı,takımın bir parçası olarak sorumluluk almayı öğrensinler.
Sevgili anne/babalar,
Lütfen rol karmaşasına neden olmayın.Unutmayın su akar yolunu bulur.Çocuğunuz dışında herkesi suçlamak ona yarardan çok zarar verecektir.Kendi üstlenmesi gereken hataları görememesine neden olacaktır.Unutmayın orası O'nun dünyasıdır.Orada hayatı prova etme şansı bulacaktır.Bu fırsat onu yaşamda güçlü kılacak önemli bir fırsattır.Tabii siz onu elinden almazsanız.
Biz anne babaların bu dünyada hiç yeri yok mu?Tabii ki var..Bunu da diğer bir yazımda anlatacağım.Hepinizin bayramını sevgiyle kutlarım